‘De Guruwa lacht luid wanneer we vragen hoe een geest je lichaam kan binnengaan. Het is duidelijk dat we nog veel moeten leren over de bovennatuurlijke wereld.’
In ons dorp wonen vooral Tharu, de oorspronkelijke bewoners met hun eigen gebruiken en overtuigingen, nauw verbonden met de natuur. Bij lichamelijke of geestelijke problemen bezoeken zij soms een traditionele genezer, de ‘Guruwa’. Volgens hun geloof kan een geest de oorzaak zijn. Tijd om meer te leren over die wereld.
Op een late novembermiddag in 2016 loop ik met mijn Amerikaanse vriendin Krista en mijn Nepalese man Budhi naar de Guruwa, die ook een winkeltje heeft. Hij is ongeveer 57 jaar en heeft een vriendelijke, levendige uitstraling. Graag beantwoordt hij onze nieuwsgierige vragen.
Vroeger waren er geen artsen in de Tharu-gemeenschap, vertelt hij, en gingen zieke mensen naar de Guruwa. Hoewel steeds meer mensen moderne geneeskunde gebruiken, ontvangt hij nog altijd gemiddeld vijftien tot twintig mensen per maand. Hij vraagt geen geld. Het is zijn rol in de gemeenschap om mensen met zijn kennis en vaardigheden te helpen.
In onze omgeving zijn vijf Guruwa’s, ieder met eigen specialisaties en technieken. Sommigen gebruiken kruiden bij lichamelijke klachten; enkelen richten zich ook op slangenbeten. Anderen gebruiken mantra’s om mensen volgens hun geloof van geesten te bevrijden. Dat laatste is zijn specialisatie. Met mantra’s behandelt hij ook lichamelijke klachten.
Hij lacht luid wanneer we vragen waar geesten vandaan komen en hoe ze een lichaam binnengaan. We hebben duidelijk nog veel te leren over deze bovennatuurlijke wereld.
De Tharu geloven in kwaadaardige geesten, ‘bhut’, die kwaad of ongeluk kunnen brengen. Volgens dit geloof is een bhut de geest van iemand die voortijdig is gestorven of van wie de begrafenisrituelen niet juist zijn uitgevoerd. Ze horen vooral bij het bos. Je kunt zo’n geest niet zien, maar volgens deze overtuiging voel je dat er iets niet klopt: onrust, zwakte, angst of een ongelukkig gevoel in de nacht.
Volgens de Guruwa is de avond, wanneer de zon ondergaat, de beste tijd voor een behandeling. Die kan bestaan uit meerdere korte sessies, soms wekenlang, afhankelijk van het probleem. Om vast te stellen of er volgens hem een geest aanwezig is, zeeft hij rijst en zoekt hij naar een betekenisvol patroon. Hij zingt een mantra om contact te maken. De mantra is in het Tharu; de patiënt moet hem begrijpen en thuis precies kunnen herhalen. Volgens de Guruwa werkt hij niet als woorden ontbreken.
In dit geloof respecteren en gehoorzamen geesten de Tharu-goden. Daarom noemt hij hun namen in de mantra. Als hij contact heeft, luistert hij naar wat de geest vraagt: bijvoorbeeld een geitenoffer of een offerceremonie bij de rivier. Wanneer de geest tevreden is, zou deze het lichaam verlaten.
Dan is het tijd om zelf een behandeling te ervaren. Omdat we geen geest in ons voelen, bekijkt hij Krista’s rugpijn. Hij neemt as in zijn hand, maakt een vuist en drukt die tegen de pijnlijke plek. Vijf minuten houdt hij zijn hand daar terwijl hij snel een mantra zingt. Daarna opent Krista haar ogen en zegt dat haar rug geen pijn meer doet. De volgende ochtend gaat ze terug voor nog een sessie van vijf minuten. Ze vertelt dat haar pijn enkele dagen wegblijft.
Geschreven door Sonja van Bardia Homestay.
Om privacyredenen publiceren we geen foto’s van de Guruwa en Krista.






