‘Midden in de nacht worden we wakker van luid gebrul. Is het een tijger, of een mannetjeshert? We grijpen onze verrekijkers en turen het maanverlichte bos in.’
Sinds het voorjaar van 2017 staat in de Khata-corridor, ten zuiden van Bardia National Park, een prachtige boomhut. Slechts zes kilometer van ons huis en een favoriete overnachtingsplek van onze gasten. Rondom liggen grasland, dichte struiken en rivierbos: een goed leefgebied voor neushoorns, herten, olifanten, tijgers en vele vogels. Budhi en ik komen er ook graag. Eind mei 2019 besluiten we weer te gaan.
De zomer begint in Bardiya en overdag wordt het 38 graden. Op de veranda koelt de avondbries ons af. Het is een fijne plek om te eten en drinken met uitzicht op het grasland. Door onze verrekijkers zien we pauwen en bijeneters; ergens hakt een specht een gat in een boom.
De boswachter eet mee en heeft ogen als een adelaar. ‘Kijk!’ Aan de bosrand grazen ongeveer twintig axisherten. Dan schrikken we van een diepe brul. Een groot mannetje stapt trots het grasland op richting boomhut. Het is paartijd en de mannetjes wedijveren om vrouwtjes. Ongeveer zeven maanden later worden veel jongen geboren. Dat is ook van belang voor de Bengaalse tijger: het axishert is zijn favoriete prooi, waarvan hij volgens het verslag ongeveer één per week eet. Wilde zwijnen lust hij ook, en vanavond lopen er vier rond de boomhut. De boswachter vertelt dat hier onlangs een tijgerin met vier welpen is gezien. Volgens de telling van februari 2018 was het aantal tijgers in en rond Bardia gestegen tot 87.
Ook neushoorns vinden hier een ideaal leefgebied. ’s Middags of vroeg in de ochtend kun je met de boswachter en onze gids twee uur of langer door het gemeenschapsbos wandelen. Je volgt letterlijk neushoornpaden: aangelegd door dieren, niet door mensen. De boswachter zoekt verse mest, urine, slaapplaatsen en voetafdrukken. Er is een goede kans op een ontmoeting. Ook kuddes van twintig tot dertig olifanten trekken hier volgens de boswachter ongeveer iedere zes weken doorheen, tussen India en Bardia. Sommige gasten zagen ze veilig vanaf de veranda.
Rond halfacht kleurt de zonsondergang de lucht oranje en rood. We gebruiken slechts een klein licht om de dieren niet te verstoren. In deze tijd van het jaar slapen we buiten onder een klamboe. Als het kouder is, kun je boven in het huis slapen. Er is plaats voor vier mensen.
Vlak voor middernacht worden we wakker van gebrul. Een tijger of een mannetjeshert? We pakken onze verrekijkers. De maan verlicht het veld, boomkruinen tekenen zich af tegen een sterrenhemel. Een pauw schreeuwt als een boze kat en tegelijk slaan de herten alarm: een teken dat er mogelijk een tijger rondsluipt. Helaas laat hij zijn majestueuze gestreepte lijf niet zien.
’s Ochtends wekken de vogels ons en genieten we van de zonsopkomst. Opnieuw was het bijzonder en we willen snel terug. Ook voor jou kunnen we deze ervaring organiseren, met een junglewandeling van twee uur met boswachter en gids en een diner bij kaarslicht.










